Un article qui n'a rien peut être rien a voir sur ce blog, ou sûrement si car il touche à notre vie ici au Ponchau....
Aujourd'hui à l'âge de 34 ou 35 ans Fyrsta, une jument Islandaise qui vivait chez nous depuis 3 ans nous a quitté. Fyrsta est arrivée au Ponchau suite au décès de son propriétaires Wim. Elle a passé ces 3 dernières années en prairie a éducquer nos poulains après le sevrage de leur maman. Andi, Kaele, Shadow et tout dernièrement Eros ont eu la chance de l'avoir comme "maman d'adoption", rôle qu'elle prennait très à coeur. Fyrsta avait la maladie de cushing, un problème au genou gauche et sa rotule du postérieur gauche qui restait de plus en plus souvent coincée. Etant donné son âge elle a passé cet hiver en box avec Eros a qui elle a apporté tout ce qu'elle pouvait; tendresse et éducation jusqu'a son dernier souffle. Depuis 1 semaine nous avons eu l'occasion de la remettre en prairie dans un endroit caché (je remercie de tout mon coeur la famille B.) car certaines personnes étaient choquée par son état. Elle ne souffrait pas, elle n'était seulement plus très belle a voir par des gens qui ne la regardaient qu'avec les yeux et pas avec leur coeur ... Depuis quelques mois Fyrsta n'arrivait plus a se remettre debout seule quand elle se couchait. Pour lui éviter une longue souffrance au cas ou elle serait restée couchée une nuit entière par exemple, nous avons choisi de lui faire quitter ce monde dignement et sans souffrance. Elle c'est endormie dans sa prairie entournée d'amour et d'affection.
Par cet article je veux lui rendre hommage, la remercier pour tout ce qu'elle a fait et ce qu'elle nous a apporté, au Ponchau et avant tout au long de sa vie. Pour ceux qui ne comprennent pas mes larmes et qui pensent que " ce n'était qu'un vieux poney", je leur souhaite de rencontrer un jour, et d'ouvrir leur coeur à un poney comme Fysta...
Misschien heeft dit artikel zijn plaats niet op deze blog, of toch wel omdat dit deel uitmaakt van ons leven hier bij de Ponchau. Vanadaag is Fyrsta, een ijslandse merrie van 34 of 35 jaar oud, die sinds 3 jaar bij ons was, ingeslapen. Fyrsta is hier aangekomen na het overlijden van haar laatste eigenaar, Wim. Ze heeft dus de laatste 3 jaar hier doorgebracht in het weiland om de veulens die van hun moeders werden weggehaald op te voeden. Andi, Kaela, Shadow en op het laatst Eros hebben het geluk gehad om haar als "adoptiemama" te hebben gehad, iets wat ze heel graag deed. Fyrsta had de ziekte van cushing, een porbleem aan haar rechter knie et rechter achterbeen. Aangeizne haar leeftijd heeft ze deze winter doorgebracht in een box met Eros aan wie ze tot op het allerlaatste moment alles heeft gegeven wat ze kon : een goede opvoeding en veel liefde. Sinds vorige week hadden wij haar terug in een wat afgelegen weiland kunnen zetten, want veel mensen waren geschokkeerd door haar staat. Ze had geen pijn maar was alleen niet meer mooi om te zien door mensen die alleen met hun ogen kijken en niet met hun hart.... Sinds 2 maanden kon Fyrsta niet meer alleen opstaan als ze ging liggen. Om te voorkomen dat ze uren zou lijden als ze bijvoorbeeld een hele nacht zou zijn blijven liggen hebben wij gekozen om haar waardig en pijnloos deze wereld te laten verlaten. Ze is ingeslapen op de wei omringt door genegenheid en liefde.
Met dit artikel wil ik Fyrsta bedanken voor alles wat ze gedaan heeft en wat ze ons gegeven heeft. Aan de mensen die onze tranen nniet begrijpen en denken dat het toch maar een oude pony was, wens ik dat ze ooit zo een pony zullen tegenkomen en hun hart ervoor openen...